Tumambad na t!t!

Kahapon tumakbo na naman ang mga APO fratmen para sa annual Oblation Run event. Obviously, na-miss ko siya. Pero ok lang. Nakaranas na rin naman akong makipagsiksikan, makipagtulakan, pagpawisan (dahil sa init... ng panahon), mawalan ng boses sa katitili sa panonood ng mga lalaking na ipagmalaki (kahit may mga dapat tinatago na lang) ang kanilang mga pagkalalaki (iba-ibang hugis, kulay at laki, o liit). May pauso na rin ngayon na magbibigay ng rose. Parang wala pang ganyang gimik nung una akong nanood, pero nung huli, meron na. Hindi ako nakatanggap ng rose (asa pa ako). Naisip ko lang kung anong ginagawa nila sa rose bago tumakbo maglakad ang mga fratmen. Paano kung inilapit nila (or worse, kiniskis) ang bulaklak sa kanilang mga kabayagan? At yung mga nakatanggap e ang unang gagawin sa rose e malamang amuyin ito? Yak, gross! Well, depende din...

Honestly, mas masaya ang oblation run kung yung mga nagsisilbing guards ang tumatakbo. Di hamak na mas fafable, mas masarap, mas may promise sila kesa sa mga naglalakas-loob na ipakita ang kanilang kakisigan (o ang kawalan nila nito).

Simula ng pumasok ako sa UP (hindi pa masyadong matagal yun) nakita ko na taon-taon talaga na parang pyesta ang Palma Hall (nasa AS ang aming tambayan, dati). At syempre, dahil big event siya sa premiere state university ng pinas, may media coverage din. At sa internet ko napanood kagabi yung maigsing news nila about the oblation run. Ayun, di pa rin magkamayaw ang mga tao. May umekstra pa daw na dalawang babaeng hubad din maliban sa plakard na dala nila. At ang sabi ng isang batang ininterview, "KAYA KO TALAGA PINAGBUTIHAN SA UPCAT DAHIL DITO".

Nadala lang siguro siya ng emosyon, pero... Hmmm, neng, titi lang yan. I'm sure mas marami ka pa dapat rason kung bakit mo pinagbutihan ang UPCAT. Marami ka pang mararanasan at makikitang mas MALALAKING bagay. Wag mong ilimit ang sarili mo.